Dupovac sam al najljepsi

Dobrodošli na moj blog

01.04.2010.

Zracenje crnog tijela

Tijelo koje na svakoj temperaturi potpuno apsorbuje zračenje svih talasnih dužina naziva se idealno crno tijelo.Ovakvo tijelo ne postoji u prirodi.
Sva tijela, čija je temperatura veća od apsolutne nule (0 K) zrače energiju koja se naziva toplinsko zračenje. Općenito govoreći, zračenje se širi po cijelom spektru valnih dužina, premda neki realni slučajevi odstupaju od toga, kao npr. selektivno zračenje plinova, nekih minerala i sl.

Ukupni intenzitet zracenja idealnog crnog tijela proporcionalan je cetvrtom stepenu apsolutne temperature.

I = σ/T 4

Stefan-Boltzmannova konstanta :  σ = 5.67 * 10-8  W/m2K4

 

Wienov zakon pomaka kaže :

Valna duljina koja odgovara maksimumu izračene energije obrnuto proporcionalna apsolutnoj temperaturi

 

                                                                        Wienov zakon

gdje je Wienova konstanta  ienova konstanta m K


Kirchoffov zakon: Omjer emisione i apsorpcione moći ne zavisi od prirode tijela, nego je za sva tijela jedna te ista univerzalna funkcija frekvencije i temperature.Fluks energije, koji emitira jedinica površine tijela koje zrači, naziva se energetska jačina ili intenzitet zračenja tijela:

I = dΦ/dS  [W/m2]

18.02.2010.

idealan gas

Idealni gasovi su gasovi koji ne postoje u prirodi. Sačinjeni su od veoma sitnih čestica, što dovodi do toga da su međumolekularne sile privlačenja i odbijanja zanemarljive. Dakle, zanemaruje se interakcija između čestica gasa. Jednačina stanja idealnog gasa je: pV = nRT.

Idealizacija ima svrhu za lakše računanje fizikalnio-hemijskih plinskih jednačina. Inače idealan gas u prirodi ne postoji.

Gasovita tela se sastoje od molekula koji su povezani slabim medjumolekulskim silama.
Zbog toga se u proučavanju gasova uvodi pojam idealnog gasa. Idealan gas je onaj gas čiji su molekuli povezani zanemarljivo malim medjumolekulskim silama, pa se može smatrati skupom elastičnih kuglica koje se neprestano elastično sudaraju, bez gubitka energije.
Kod realnih gasova medjumolekulske sile u gasu su zanemarljive, ako je gas male gustine. Zbog toga se vazduh, azot, kiseonik, mogu smatrati bliskim idealnim gasovima na sobnim temperaturama (t~200C) i na normalnom atmosferskom pritisku. Posebno su pod tim uslovima vodonik i helijum bliski idealnim gasovima.

Stanje neke mase gasa određeno je sa 3 parametra i to: pritiskom p, apsolutnom temperaturom T i zapreminom V te mase gasa, i ovi parametri su medjusobno zavisni. Postoji relacija F(p, V, T) =0 koja ih povezuje
.
U slučaju idealnog gasa ova relacija glasi .constTVp=⋅ (1)

Konstanta se odredjuje prema zakonu koji je ustanovio Avogadro i koji kaže da jedan mol gasa koji sadrži Avogadrov broj molekula (NA=6,023⋅1023) na temperaturi od 00C, i na normalnom pritisku od 1,01⋅105Pa ima uvek istu zapreminu od 22,4dm3.
Ako ovu zapreminu od 1mol gasa obeležimo sa Vm, može se napisati jednačina stanja idealnog gasa za jedan mol gasa u obliku
RTVpm=⋅ ili RTVpm=⋅, (2)

a konstanta R se odredjuje na osnovu KmolJdmKPaR⋅=⋅⋅=314,84,2216,2731001,135
Konstanta R se naziva univerzalna gasna konstanta.
Ako masa gasa m sadrži n molova gasa, tada je zapremina te mase gasa na normalnom pritisku i na 00C jednaka V=n⋅Vm, tada se množenjem jednačine (2) sa n dobija
TRnVnpm⋅⋅=⋅⋅ ili
(3) nRTVp=⋅
Jednačina (3) se naziva jednačina stanja idealnog gasa.
Kako je broj molova gasa n odnos mase gasa m i molarne mase gasa M, tj. Mmn= jednačina stanja idealnog gasa se može pisati i u obliku TRMmVp⋅⋅=⋅ (4)

Na osnovu jednačine stanja idealnog gasa može se ustanoviti šta se dešava sa parametrima stanja gasa kada se on zagreva, hladi , sabija is l.
a) Zagrevanje ili hladjenje gasa pri konstantnom pritisku
Promena stanja gasa pri konstantnom pritisku naziva se izobarska promena za nju važi da je p=const..

Na slici je predstavljen klip koji koji može slobodno da klizi gore-dole i koji zatvara cilindar sa gasom. Ako klip miruje , njegov položaj je odredjen ravnotežom pritiska gasa koji deluje na klip odozdo i amosferskog pritiska koji deluje na klip odozgo. Ako se gas zagreva i uled toga širi klip se pomera tako da je pritisak u gasu p jednak uvek atmosferskom pritisku. pa, pa je ovakva promena izobarska.

Ako se jednačina stanja idealnog gasa (3) primeni na izobarski proces, i na količinu od n molova gasa, i ako se sve promenljive veličine prebace na levu stranu jednačine, a sve konstantne na desnu dobija se jednačina izobarskog procesa p papnRTV== const. (5)
Ako je neka količina gasa bila na temperature T0 i imala zapreminu V0, i zatim se zagrejala na temperturu T pri konstantnom pritisku tada važi da je TVTV=00, gde je V zapremina gasa posle zagrevanja. i ona se dobija da je
p V TTVV⋅=00 (6)

Promene stanja gasa se obično predstavljaju dijagramima stanja , najčešće u p-V dijagramu , al i u dijagramima koji imaju na osama različite veličine. Na slikama je prikazno predstavljanje izobarskog procesa u p-V i u V-T dijagramu.
U V-T dijagramu su predstavljana dva izobarska process, pri ćemu se jedan odvija na konstntnom pritisku p1, a drugi na konstantnom pritisku p2, pri čemu je p2>p1. Izobarski proces se u V-T dijagramu predstavlja pravom, čija je jednačina data i(5) i (6). V Tp1=const p2=const p2>p1

b) Zagrevanje ili hladjenje gasa pri konstantnoj zapremini
Promena stanja gasa pri konstantnoj zapremini naziva se izohorska promena.i ona se predstavlja izrazom V=const.

Na slici je predstavljen klip koji je učvršćen i zbog toga nepokretan i koji zatvara cilindar sa gasom. Pri zagrevanju gasa zbog nepokretnosti klipa zapremina gasa ostaje konstantna
Ako se jednačina stanja idealnog gasa (3) primeni na izohorski process, i na količinu od n molova gasa, i ako se sve promenljive veličine prebace na levu stranu jednačine, a sve konstantne na desnu dobija se jednačina izohorskog procesa VnRTp== const. (7)
Ako je neka količina gasa bila na temperature T0 i imala pritisak p0, i zatim se zagrejala na temperturu T pri jkonstantnoj zapremini, tada važi da je TpTp=00, gde je p pritisak gasa posle zagrevanja. i dobija se da je p pa
p V TTpp⋅=00 (8)

Na slikama je prikazno predstavljanje izohorskog procesa u p-V i u p-T dijagramu.
U p-T dijagramu su predstavljana dva izohorska procesa, pćemu se jedan odvija pri konsatntnoj zapremini V1, a drugi pri konstantnoj zapremini V2, pri čemu je p2>p1. Izobarski proces se u V-T dijagramu predstavlja pravom, čija je jednačina data izrazima (7) i (8), .. p TV1=const V2=const V2>V1

Na osnovu izraza (8) može se dobiti da je 00pTpT⋅= (9)
i ova jednačina je osnov rada gasnog termometra. Merenjem pritiska gasa p, i poznavanjem vrednosti za T0=273,16 K, i za p0 tj. pritisak gasa na temperature trojne tačke vode može se odrediti temperature T gasa. Ovako izmerena temperature ne zavisi od vrste gasa i njegovih karakteristika , već samo od karakteristika stanja idealnog gasa, pa ovaj termometar spada u termodinamičke termometre. On je većih dimenzija i teško prenosiv, pa nije praktičan , već se koristi za baždarenje drugih lakše prenosivih termometara.
c) Kada se gas širi ili skuplja pri konstantnoj temperature
Proces promene stanja gasa pri konstantnoj temperaturi naziva se izotermski proces i on se predstavlja izrazom T=const.

Ako se jednačina stanja idealnog gasa (3) primeni na izotermski i process, i na količinu od n molova gasa, i ako se sve promenljive veličine prebace na levu stranu jednačine, a sve konstantne na desnu dobija se jednačina izotermskog procesa
.constnRTVp==⋅. (10)

Jednačina (10) predstavlja Bojl-Mariotov zakon , koji kaže da je proizvod pritiska i zapremine neke količine idealnog gasa kna konstantnoj temperature. Na slici su predstavljena dva izotermska procesa u p-V dijagramu, jedan koji se odvija na temperaturi drugi na temperaturi Tp V T1 T2>T1

2>T1
.
Ako je neka količina gasa imala zapreminu V0 i pritisak p0, i zatim je bez promene temperature zapremina gasa promenjena na V tada važi da je
pVVp=00, (11)
gde je p pritisak gasa posle promene zapremine , pa je
VVpp00=,
11.02.2010.

Zvuk

Zvuk nastaje pri sudaru dva ili više predmeta koji pritom emituju energetski talas, a on, opet, izaziva promjene pritiska vazduha koji te predmete okružuje. Te promjene pritiska primaju naše bubne opne, a mozak ih pretvara u zvuk. Zvučni talasi se prostiru u svim pravcima od mjesta nastanka, slično talasima koji nastaju kada se kamen baci u vodu.



Kada se zvuk snima pomoću mikrofona, uslijed promjena vazdušnog pritiska membrana mikrofona se pomjera na sličan način kao i naše bubne opne. Ovi sićušni pokreti se zatim pretvaraju u promjene električnog napona. Što je najbitnije, sve zvučne kartice proizvode zvuk na ovaj način, samo obrnutim redoslijedom. One stvaraju, to jest reprodukuju zvučne talase. Promjene napona se tada povećavaju, što izaziva vibriranje zvučnika. Ove vibracije dovode do promjena vazdušnog pritiska, koje se dalje pretvaraju u zvuk. On nije dio elektromagnetnog spektra.

Ljudski mozak je veoma dobar procesor koji, kada je zvuk u pitanju, može prilično dobro da odredi njegov položaj i stanje pomoću samo dva uha i mogućnosti da okrećemo glavu i tijelo. Izvor zvuka može da bude motor automobila, usta, muzički instrument, zalupljena vrata, ili čak čaša koja se lomi prilikom udara o vrata. Sam izvor emituje zvuk na mnoštvo različitih načina - najveći broj zvukova koji se proizvode u ustima prostiru se direktno od njih, dok motor emituje zvuk u skoro svim pravcima. Kada se zvuk jednom emituje, na scenu stupa okruženje. Prostor između izvora zvuka i slušaoca u mnogome utiče na zvuk, što zna svako ko je pokušao da se dovikuje po vjetrovitom vremenu, ili da sluša nešto ispod vode. Stoga je ono što čujemo mješavina direktnog i odbijenog zvuka. Odbijeni zvuk može da dođe do naših ušiju pošto se odbije o zid ili neki drugi predmet, a materijal od koga su ove prepreke napravljene apsorbuje određene frekvencije, samim tim umanjujući ukupnu jačinu zvuka. Ovo "odbijanje prvog reda" ne samo da zvuči drugačije od direktnog izvora, već i dopire do slušaoca nešto kasnije od njega. Odbijanja drugog reda i nadalje nastavljaju ovaj efekat. Kvalitet i kašnjenje odbijenog zvuka otkrivaju mnogo toga o okruženju i njegovoj veličini.

Većina ljudi može precizno da utvrdi odakle dolaze odbijanja prvog reda, a neki čak mogu da odrede i odbijanja drugog reda. Međutim, kako sve više odbijanja dopire do uha, mozak ima tendenciju da ih kombinuje u eho efekat konačne refleksije poznat kao reverberacija. Pravilno korištenje reverberacije je prvi korak ka simulaciji različitih okruženja.

11.02.2010.

MAXWELLOVE JEDNACINE

Maxwell je koristo je Amperove, Faradeyeve i Gaussove pronalaske, te proširujući ih opisao je elektromagnetne efekte. On objašnjava uzročno-posljedične veze između magnetnog polja,eletričnog polja i struje koja se javlja u njima.Ove jednačone objašnjavaju zavisnost električnog polja i magnetnog polja o nabojima i strujama, te njihovo međudjelovanje koje se javlja kada se ta polja mijenjaju u vremenu.

11.02.2010.

MEHANICKI TALASI

Kada na mirnu povrsinu vode padne neki insekt, na tom mjestu insekt izazove poremecaj. Cestice na mjestu poremecaja osciluju i taj poremecaj se prenosi na susjedne cestice vode, stvara se talas.

Talas je prenosnik oscilatornog kretanja. Слика:Talas ts.gif

Sredine sva tri agregatna stanja prenose talase.

Mehanicki talasi se ne prenose kroz prazan prostor (vakum).


Postoje dvije vrste mehanickih talasa:

1. transverzalni (poprecni)- ako pod uticajem nekog talasa cestice osciluju okomito na pravac prostiranja talasa




11.02.2010.

MATEMATICKO KLATNO

Matematičko klatno je tijelo značajne mase i zanemarljivih dimenzija obješeno o lak neistegljiv konac, koje osciluje u vertikalnoj ravni pod dejstvom gravitacije. Gravitaciona sila (na slici označena plavo) može da se razloži u dvije komponente, od kojih jedna samo zateže konac (označena crveno), a druga, aktivna, ubrzava tijelo (označena zeleno). Aktivna komponenta ubrzava tijelo ka ravnotežnom položaju i predstavlja povratnu silu. Oscilovanje matematičkog klatna može se smatrati harmonijskim samo u slučaju malih amplituda (ugao otklona ne smije biti veći od pet stepeni).

11.02.2010.

MEHANICKE OSCILACIJE

Spadaju u grupu opštih periodičnih kretanja, koja se odvijaju u ograničenom delu prostora po trajektoriji koja se ponavlja nakon određenog vremena-perioda kretanja. Trajektorija leži u jednoj ravni i na njoj mora postojati tačka simetrije


Cesto se susrecemo sa kretanjem koje se zove oscilatorno kretanje.List na drvetu oscilira na drvetu pod dejstvom vjetra,klatno zidnog sata oscilira, klip benziskog motora krece sa jednog kraja cilindra na drugi.sva ta kretanja imaju zajednicku osobinu da su periodcna tj. Da se ponavljaju poslije odredjenog vremena.Vrijeme poslije kojeg se kretanje ponovi zove se period T.


Osobenosti kretanja je sto se tijelo periodicno krece po nekoj putanji naizmjenicno u oba smjera.Ovo kretanje se zove osciliranje.


Oscilatorno kretanje nastaje zato sto tijelo nastoji da zauzme polozaj stabilne ravnoteze.


Vrijeme trajanje jedne oscilacije zove se period T.Tijelo dodje iz polozaja A u polozaj b za vrijeme T.


Broj oscilacija u jednoj sekundi je frekvencija f


f=1/T


Jedinica za frekvenciju je herc (Hz).


Veza izmedju frekvencije i perioda dana je relacijom


T=1/f


Udaljenost tijela od ravnoteze polozaja je elongancija.Najveca udaljenost tijela od ravnoteznog polozaja naziva se amplituda.Kod svih osciliranja moze se uociti da se javlja sila koja je orijentirana ka ravnozenom polizaju i vraca tijelo u ravnotezni polozaj.U ravnoteznom polozaju ova sila je jednaka nuli.Kada je velicina te sile proporcionalna udaljenosti od ravnoteznog polozaja x,


F=-kx


onda se osciliranje zove harmonijsko pri cemu je k konstanta proporcionalnosti.Predznak „-„ stavljen je zato sto elongaciju x mjerimo od ravnoteznog polozaja , a sila F je usmjerena ka ravnoteznom polozaju.Ovakvu vrstu osciliranja koje se odvija pod uticajem unutrasnje sile nazivamo slobodnim oscilacijama.

11.02.2010.

ugaona brzina



Ugaona brzina je vektorska fizička veličina koja opisuje brzinu i smer rotacije nekog tela.


Njen intenzitet brojno je jednak uglu (Θ) (izraženom u radijanima) koji telo u toku svoje rotacije opiše u jedinici vremena (t). U skladu s tim, jedinica ugaone brzine u SI sistemu je radijan u sekundi.


Pravac ugaone brzine poklapa se sa pravcem ose oko koje telo rotira, a smer je određen pravilom "kazaljki na časovniku" (ili pravilom desnog zavrtnja). Prema ovom pravilu, rotacija tela posmatrana sa vrha vektora ugaone brzine suprotna je smeru kretanja kazaljki na časovniku (ili ako desni zavrtanj paralelan sa osom rotacije obrćemo u smeru rotacije tela, smer njegovog "napredovanja" (ili "nazadovanja") jednak je smeru vektora ugaone brzine; npr. ako čep na flaši obrćemo u istom smeru kao što telo rotira on će "napredovati" ka flaši ili "nazadovati" od flaše, što će biti u oba slučaja jednako smeru ugaone brzine tela, kao i čepa, naravno).


Ugaona brzina je u vezi i sa brzinom revolucije nebeskih tela koja se meri u jedinicama kao što je revolucija u minutu. Oznaka za ugaonu brzinu je grčko slovo omega (ω). Ugaona brzina astronomskih objekata obično se označava velikim slovom omega Ω.

11.02.2010.

kinetika rotacije

Kod kinetike rotacije pojavljuje se ugaona brzina. Ugaona brzina je jednaka opisanom u jedinici vremena.



Osnovna jedinica za mjerenje ugaone brzine je 1 rad/s.



Period je vrijeme potrebno da se napravi jedan puni krug. Obilježava se sa T.


Puni krug iznosi 360o ili 2π radijana.


Frekvencija je mjera koja pokazuje broj nekih događaja koji se dogodi u jedinici vremena u određenom periodičkom procesu. Mjeri se u hercima (Hz).

11.02.2010.

Kosi hitac



-Kosi hitac je kretanje koje se sastoji od jednolikog kretanja brzinom V0 po pravcu koji zatvara neki ugao



-Domet zavisi o uglu pod kojim je tijelo bačeno.

-Najveći mogući domet je za ugao od 45o.

-Za uglove različite od 45o domet se smanjuje.



Stariji postovi

<< 04/2010 >>
nedponutosricetpetsub
010203
04050607080910
11121314151617
18192021222324
252627282930